Lamaði drengurinn Einar Bekk Guðmundsson

Haustið 1904 fæddist sprækur strákur á Seyðisfirði, sonur Vilborgar Sigríðar Jónsdóttur og Guðmundar Bekk. Hann var skírður Einar. Hálfs árs fékk hann lömunarveiki og ljóst þótti að hann myndi aldrei geta gengið. En þótt foreldrar hans væru fátækt alþýðufólk vildu þau gera allt sem þau gátu fyrir drenginn sinn og haustið 1913 lagði Guðmundur upp með lamaðan níu ára soninn í ótrúlega för til Kaupmannahafnar, þar sem Einar átti að dvelja á „Hjemmet for vanføre“ og það átti að reyna að kenna honum að bjarga sér svo vel sem hægt var. Sagt er frá þessu því hvernig litla lamaða piltinum reiddi af - en Einar lifði til hárrar elli á Seyðisfirði. Umsjón: Illugi Jökulsson.