#3 - Brauð og leikar

Er síminn orðinn okkar eigið Colosseum? Brauð og leikar er gamalt hugtak úr Rómaveldi sem á enn erindi við nútímann. Þá voru það kornúthlutanir og stórkostlegir leikar. Hvað gegnir sama hlutverki í dag?
Við ræðum hvernig þægindi og afþreying geta haldið fólki uppteknu á meðan stærri spurningar um vald, frelsi og ábyrgð sitja á hakanum. Við tengjum brauð og leika Rómverja við íþróttir, samfélagsmiðla, endalausar þáttaraðir og fréttaflæði sem gefur okkur stöðugt eitthvað nýtt til að horfa á, gleðjast yfir eða reiðast.
Hvenær er afþreying góð hvíld og hvenær verður hún flótti frá eigin lífi? Þarf einhver að stjórna okkur ef við erum sjálf tilbúin að láta athyglina af hendi? Og þarf samsæri til, eða nægir að fyrirtæki græði á athygli okkar og stjórnmálamenn njóti góðs af því að við horfum annað?
Við skoðum tengsl þæginda, neyslu og þátttöku í samfélaginu. Hvað verður um borgarann þegar hlutverk hans snýst sífellt meira um að horfa, kaupa og láta þjónusta sig? Og hvernig tökum við aftur ábyrgð á tíma okkar, athygli og því samfélagi sem við viljum byggja?